منطقه عسلویه

عسلویه کجاست ؟

پروژه های صنعتی

راهنمای تلفن عسلویه

 

مقالات

 پتانسیل نفتی مرز ایران و عراق، نیازمند به مطالعات بیشتر و ترسیم مرزهای نفتی-سیاسی
 آشنایی با روش‌های بهبود بازیابی نفت
 مخازن نفتی و گازی مشترک ایران با کشورهای همسایه در حوضه زاگرس
 زمين شناسي مخازن هيدروكربوري ايران
 رخساره رسوبی : مفاهیم و کاربردها
 تلاش­هاي کليدي لازم در مورد زمين شناسي زاگرس براي اکتشاف و توليد مخازن هيدروکربوري در آينده
 قابلیت های گازطبیعی درجهان
 انتقال گاز طبیعی با فناوری های جدید
 

لینکها


نفت - گاز و پتروشیمی

سرگرمی

دیگر پیوندها

 

تبلیغات

 


حمایت کنندگان



 


نقش خليج فارس و خاورميانه در صادرات انرژي
منطقه خاورميانه و منطقه شمال آفريقا حدود ۶۳ درصد از ذخاير اثبات شده نفت جهان را در خود جاي داده اند. همچنين ۳۷ درصد از منابع گاز دنيا در اين منطقه قرار دارد. در سال ۲۰۰۱ منطقه خليج فارس به تنهايي بيش از ۲۸ درصد ظرفيت توليد نفت جهان را به خود اختصاص داده بود. در همين سال منطقه خليج فارس به همراه منطقه شمال آفريقا ۳۴ درصد ظرفيت توليد نفت جهان را در اختيار داشتند. اين ميزان ذخاير نفتي و هزينه هاي نسبتاً پايين توليد آن ثابت مي کند که منطقه هاي خاورميانه و شمال آفريقا دست کم تا سال 2015 ظرفيت بسيار بالايي در توليد نفت خواهند داشت. آژانس اطلاعات انرژي ايالات متحده آمريکا (EIA) برآورد مي کند که تا سال 2015، عربستان سعودي به افزايش ظرفيت توليدي برابر 2/4 ميليون بشکه در روز دست خواهد يافت. در اين مدت افزايش ظرفيت توليد نفت عراق 6/1 ميليون بشکه در روز، کويت 3/1 ميليون بشکه در روز و امارات متحد عربي 2/1 ميليون بشکه در روز خواهد بود. روي هم رفته اين چهار کشور 3/8 ميليون بشکه از 9/17 ميليون بشکه در روز، ظرفيت اضافي توليد نفت مورد نياز جهان را به خود اختصاص خواهند داد. آژانس بين المللي انرژي (IEA) برآوردهايي انجام داده است که دوره زماني طولاني تري را در مقايسه با برآوردهاي آژانس اطلاعات انرژي آمريکا زير پوشش قرار مي دهد. آژانس بين المللي انرژي پيش بيني مي کند که کل توليد متعارف و نامتعارف نفت از 77 ميليون بشکه در روز در سال 2002 به 3/121 ميليون بشکه در روز در سال 2030 افزايش خواهد يافت. به بيان ديگر، در مدت 28 سال، نزديك به 3/44 ميليون بشکه بر کل توليد نفت در جهان افزوده خواهد شد كه منطقه خاورميانه 7/30 ميليون بشکه در روز (69 درصد) کل افزايش توليد روزانه نفت را به خود اختصاص خواهد داد. آژانس بين المللي انرژي همچنين برآورد مي کند که ميزان وابستگي جهان به نفت خاورميانه پس از سال 2010 افزايش خواهد يافت، زيرا تا آن هنگام ذخاير نفت در حوزه هاي نفتي ديگر تمام شده است و ذخاير جديدتري در آنها کشف نخواهد شد. همچنين بر اساس برآورد آژانس بين المللي انرژي 29 ميليون بشکه (94 درصد) از کل 31 ميليون بشکه در روز افزايش توليد منطقه خاورميانه، به کشورهاي خاورميانه اي عضو سازمان اوپک تعلق خواهد داشت. تغيير الگوهاي وابستگي وارداتي تاثيرگذار بر اقتصاد جهاني اين وابستگي با وجود يک عراق باثبات و دوست آمريکا آسان تر برطرف مي شود، ولي واشنگتن نمي تواند انتخاب کند. آژانس اطلاعات انرژي آمريکا در «گزارش انرژي سال 2004» خود گرايش هاي موجود درزمينه صادرات نفت از منطقه خليج فارس را به گونه اي که در زير مي آيد، خلاصه کرده است. درهمين حال، بايد يادآور شد که اين برآوردها بر فرضيه هاي مطلوبي درباره افزايش ساير سوخت ها، مانند گاز، زغال سنگ، انرژي هسته اي و انرژي هاي تجديدپذير و نيز فرضيه هاي مطلوب درباره افزايش کارآيي تبديل و ديگر ابعاد کارآيي انرژي مبتني هستند: در سال 2001، کشورهاي صنعتي روزانه 1/16 ميليون بشکه نفت از توليدکنندگان نفت عضو اوپک وارد کردند. از اين ميزان روزانه 7/9 ميليون بشکه به کشورهاي منطقه خليج فارس تعلق داشت. صدور نفت به کشورهاي صنعتي تقريباً 65 درصد از کل صادرات نفت اوپک و 58 درصد از کل صادرات کشورهاي منطقه خليج فارس را تشکيل مي داد. پيش بيني مي شود تا پايان سال 2025 صادرات نفت اوپک به کشورهاي صنعتي به روزانه 5/11 بشکه برسد که به مراتب از ميزان صادرات نفت کشورهاي اوپک به كشورهاي صنعتي جهان در سال 2001 بيشتر است. پيش بيني مي شود كه بيش از نيمي از اين افزايش را کشورهاي منطقه خليج فارس تأمين کنند. به رغم اين افزايش عمده، ميزان کل نفت صادراتي به کشورهاي صنعتي در سال 2025 حدود 9 درصد کمتر از اين ميزان در سال 2001 پيش بيني شده است. همچنين سهم صادرات نفت کشورهاي منطقه خليج فارس به كشورهاي صنعتي جهان در اين دوره زماني حدود 13 درصد کاهش خواهد يافت. علت کاهش صدور نفت اين منطقه به کشورهاي صنعتي، رشد اقتصادي کشورهاي در حال رشد جهان، به ويژه کشورهاي آسيايي است. پيش بيني مي شود كه صادرات نفت اوپک به کشورهاي در حال توسعه در اين دوره (تا سال 2025 ميلادي) به روزانه 18 ميليون بشکه در روز برسد که سه چهارم اين اضافه توليد به کشورهاي در حال توسعه روانه خواهد شد. پيش بيني مي شود كه تا سال 2025، چين به تنهايي روزانه 6/6 ميليون بشکه نفت از کشورهاي عضو اوپک وارد کند که تقريباً تمام آن از منطقه خليج فارس تأمين خواهد شد. پيش بيني مي شود واردات نفت آمريکاي شمالي از منطقه خليج فارس تا سال 2025 نزديك به دو برابر شود. در همين حال، بيش از نيمي از واردات نفت به آمريکاي شمالي در سال 2025 از حوزه اقيانوس اطلس تأمين خواهد شد و برآورد مي شود كه ميزان واردات نفت خام آمريکاي شمالي از کشورهاي توليدکننده نفت در آمريکاي لاتين، شامل ونزوئلا، برزيل، کلمبيا و مکزيک، افزايش عمده اي يابد و توليدکنندگان نفت در آفريقاي غربي، از جمله نيجريه و آنگولا نيز، ميزان صادرات نفت خود به آمريکاي شمالي را افزايش دهند. با کاهش توليد نفت درياي شمال ممكن است اروپاي غربي ميزان واردات نفت خود از منطقه خليج فارس و کشورهاي عضو اوپک در شمال و غرب آفريقا افزايش دهد، ميزان واردات نفت کشورهاي اروپاي غربي از کشورهاي منطقه درياي خزر نيز افزايش يابد و کشورهاي صنعتي آسيا نيز هر چه بيشتر به نفت منطقه خليج فارس وابسته شوند. برآوردها نشان مي دهند كه کشورهاي در حال توسعه حوزه اقيانوس آرام ميزان واردات نفت خود را در سال هاي 2001 و 2025 ميلادي نزديك به دو برابر کنند. با آن که برآوردهاي کمي که درباره وابستگي کشورها و مناطق مختلف به نفت صورت گرفته است، قطعي نيستند، روشن است که براي ايجاد هر گونه تغيير عمده در اين روند، پيشرفت هاي عظيم تکنولوژيک يا کشف ذخاير جديد نفت در خارج از خاورميانه و شمال آفريقا ضرورت دارند. امنيت عرضه نفت از خاورميانه و شمال آفريقا امنيت نظامي خاورميانه و شمال آفريقا و توانمند بودن اين منطقه در جذب سرمايه گذاري در زمينه توليد انرژي از منافع راهبردي حساس آمريکا محسوب مي شوند. براي مثال حدود 40 درصد از صادرات نفت جهان از تنگه هرمز مي گذرد و برآوردهاي آژانس اطلاعات انرژي ايالات متحده و آژانس بين المللي انرژي حاکي از آن است كه اين ميزان تا سال 2030- 2025 به حدود 60 درصد افزايش خواهد يافت. براساس پيش بيني هاي آژانس بين المللي انرژي، صادرات نفت منطقه خاورميانه تا سال 2030 به 46 ميليون بشکه در روز، معادل دو سوم کل صادرات نفت جهان، خواهد بود. در بيشتر موقعيت ها اين مسئله مهم نيست که مقصد نهايي صادرات نفت خاورميانه و شمال آفريقا کجاست. نفت کالايي جهاني است که به منظور تأمين نياز بازار جهاني و بر اساس فرآيند تقاضاي کشورهاي واردکننده در رقابتي جهاني عرضه مي شود. به استثناي تفاوت قيمت هايي که از نوع نفت خام و هزينه هاي حمل و نقل آن ناشي مي شود، تمام خريداران نفت با يکديگر رقابت مي کنند و مسير و جريان صادرات بر اساس حاشيه قيمتي متناسب با تقاضاي نفت تغيير مي کند؛ در نتيجه ميزان نفتي که از خاورميانه و شمال آفريقا در شرايط عادي بازار روانه آمريکا مي شود، اهميت راهبردي يا اقتصادي چنداني ندارد. اگر بحراني روي دهد يا در قيمت ها تغييري شديد ايجاد شود، هر کشور واردکننده نفت مجبور خواهد شد همان قيمتي را براي نفت بپردازد که ديگر کشورها خواهند پرداخت و به همين دليل منبع واردات نفت آمريکا نيز تغيير خواهد کرد. در همين حال، اندازه واردات مستقيم نفت نيز تنها يک معيار نه چندان مهم در زمينه وابستگي راهبردي محسوب مي شود. اقتصاد کشورهاي صنعتي به واردات نفت از آسيا و ساير مناطق متكي است. با آن که آژانس اطلاعات انرژي آمريکا و آژانس بين المللي انرژي درباره واردات نفت از کشورهاي خاورميانه و ميزان انرژي مورد نياز براي توليد محصول نهايي برآوردي انجام نداده اند، آمريکا، اروپا و ژاپن اين محصولات را از کشورهايي وارد مي کنند که به صادرات نفت خاورميانه وابسته هستند. واردات مستقيم نفت آمريکا از 9/7 ميليون بشکه در روز در سال 1992 به 3/11 ميليون بشکه در روز در سال 2002 افزايش يافت که 6/2 ميليون بشکه واردات روزانه نفت آمريکا در سال 2002 مستقيم از کشورهاي خاورميانه وارد مي شد. اگر واردات غيرمستقيم آمريکا، در اين محاسبه لحاظ شود، رقمي معادل30 تا 40 درصد بالاتر از رقم واردات مستقيم به دست خواهد آمد. منبع: مرکز مطالعات بين المللي و استراتژيک (csis) مترجم: گروه پژوهش شانا
 
تاريخ: 28 دي 1383 | تعداد نمايش: 10904

نسخه قابل چاپ

 

انتخاب زبان:

 زبان فارسیEnglish Languge

 

آمار سایت


كاربران آن لاين: 14

بازديد امروز : 723
بازديد ماه : 71973
بازدید کل : 5559965

 
 

تغییرات قیمت نفت




تمام حقوق سایت محفوظ میباشد.
© شركت طراحي مهندسي آريانا شرق 138
1